تجزیه‌طلبی؛ ترجمـــان عربی یک توطئه استعماری

نقش کشورهای بیگانه در هدایت عروسک‌های پان عربیست؛

در این تحقیق بر اساس بررسی تاریخی، نقش دولت‌های بیگانه در دو قالب قدرت‌های بزرگ و حاضر در منطقه، خصوصاً پس از اشغال عراق، از سال 1384 به بعد که به‌واسطه رقابت‌های منطقه‌ای با دولت ایران با داشتن قرابت‌های قومی با مردم خوزستان از انگیزه لازم جهت حمایت از گروه‌های مرکز گریز قومی در این منطقه برخوردارند، به‌عنوان کنشگران خارجی مورد توجه قرار گرفته‌اند.

ایالات متحده امریکا و انگلیس دو قدرت حاضر در منطقه و، عراق تا پیش از حضور این دو، به‌عنوان فعال‌ترین کنشگر خارجی در منطقه تأثیر گذار بوده‌اند. در این نوشتار بر حمایت‌های سیاسی، تبلیغاتی و کمتر امنیتی کنشگران خارجی به‌عنوان نوع حمایت‌ها تأکید می‌شود. سطح حمایت‌ها در قالب حمایت‌های تاکتیکی و مقطعی به تناسب شرایط سیاسی امنیتی ایران متغیر بوده است. تمایل عراق به تسلط بر اروندرود که تنها راه اتصال این کشور به آب‌های آزاد است، زیاده‌خواهی‌های عراق در تمایل به انضمام منطقه خوزستان به خاک خود به بهانه برخوردار بودن این استان از درصد بالایی از حضور قوم عرب ایرانی در خود و جای گرفتن بیشتر تأسیسات نفتی مهم ایران در این حوزه، موجب شد در ماه‌های نخست پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و اوج تضعیف و درهم ریختگی وضعیت امنیتی کشور، میزان دخالت رژیم بعث عراق در امور منطقه بالا گرفته و سرانجام به حمله گسترده به خاک ایران منجر شود. دخالت‌هایی که از سال‌ها قبل از حمله نظامی آغاز شده بود و در سال‌های پس از جنگ نیز ادامه داشته است.

برخلاف کشور عراق که به دلیل رقابت‌های منطقه‌ای از سال‌ها پیش از انقلاب اسلامی به دخالت آشکار و پنهان در خوزستان می‌پرداخت، دیگر همسایگان عرب ایران در حاشیه جنوبی خلیج‌فارس تحرک چندانی از خود بروز نمی‌دادند. این کشورها تنها پس از انقلاب سال 1357 در ایران، هنگامی که خود را در مواجهه با موج انقلاب ایران احساس کردند جهت جلوگیری از آسیب‌های جدی که حاکمیت این کشورها خود را با آن مواجه می‌دید، اقدام به حمایت از جریانات واگرای قومی در خوزستان ایران، با هدف معطوف نمودن نگاه حکومت جمهوری اسلامی به داخل خود، نمودند. عربستان، کویت، قطر، مصر، یمن، تونس، امارات عربی متحده، در پی کش‌وقوس‌های این کشور با ایران بر سر جزایر سه‌گانه، از جمله کشورهایی هستند که در این زمینه فعالیت چشمگیری داشته‌اند. این کشورها وسایل ارتباط جمعی خود را همواره به‌منظور القای شرایط بد در میان عرب‌های خوزستان و ایجاد جاذبه‌های برون‌مرزی به‌طرز وسیعی به کار برده‌اند.

از سوی دیگر، ایالات متحده آمریکا نیز به‌واسطه از دست دادن نیروی حامی خود در منطقه و به خطر افتادن منافع ملی‌اش، تمایل خود را نسبت به تجزیه ایران و به‌خصوص جدا شدن منطقه نفت‌خیز خوزستان، پنهان ننموده و در طول سه دهه از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران از تمامی فرصت‌های پیش‌ِرو به‌منظور پیشبرد اهداف خود در منطقه و کشور عمل نموده است.

بررسی روند تحرکات تمامی عناصر این جریان، افراد، گروه‌ها، احزاب و شبکه‌های ماهواره‌ای و سایت‌های اینترنتی، به‌ویژه پس از ناآرامی‌های فروردین 1384 به بعد به وضوح بیانگر تغییر رویه عناصر تجزیه‌طلب و وارد شدن آنان در عرصه بین‌المللی به‌منظور پیگیری مطالبات قوم‌گرایانه و تجزیه‌طلبانه، بین‌المللی نمودن مسأله خوزستان و در نهایت استقلال خوزستان می‌باشد. به‌گونه‌ای که مقولاتی همچون ادعای حقوق بشر، شانتاژ رسانه‌ای، از طریق سایت‌های اینترنتی و شبکه‌های ماهواره‌ای، مطرح نمودن قضیه اهواز با برگزاری جلسات هم‌اندیشی، کنفرانس و سمینارهای ملی اقوام خارج از کشور با حضور نمایندگان تمامی گروه‌ها و احزاب ضدانقلاب که منجر به هم‌پوشانی و همگنی با سایر گروه‌های ضدانقلاب قومی و اخیراً نزدیکی به برخی از سلطنت‌طلب‌ها شده است، عضویت و حضور در مجامع بین‌المللی از جمله سازمان اقوام و ملل بدون نماینده، وابسته به سازمان ملل متحد، حضور در پارلمان‌های اروپا به‌عنوان مدعو و سخنران، سفرهای متعدد به کشورهای منطقه به‌ویژه مصر جهت ملاقات با رئیس و مسئولان اتحادیه عرب، برگزاری تظاهرات متعدد در کشورهای اروپائی با هدف بین‌المللی نمودن قضایای استان خوزستان و وضعیت عرب‌های استان، هدایت بسیاری از اقدامات تروریستی در استان، بمب‌گذاری‌ها، انفجار لوله‌های نفتی و... همچنین راه‌اندازی جنبش‌های اعتراض‌آمیز مردم به‌ویژه جوانان عرب استان و ... از فروردین 1384 به بعد به‌دنبال اغتشاشات و ناامنی مناطق حاشیه‌ای و عرب‌نشین استان به‌ویژه اهواز نمود بیشتری پیدا کرد.

سرمنشأ این درگیری‌ها را می‌توان انتشار وسیع و گسترده نامه جعلی منتسب به ابطحی، رئیس‌دفتر رئیس‌جمهور وقت، در فروردین 1384 در مناطق عرب‌نشین استان، تصور نمود که حاوی نکاتی چند در خصوص سیاست دولت در مورد اسکان عرب‌ها در منطقه شده و توانست منجر به تحرکات قوم‌گرایان تجزیه‌طلب خارج از کشور در عرصه پیگیری قضیه اهواز از طریق نهادهای بین‌المللی در خارج از کشور شود و در داخل کشور نیز هدایت جوانان عرب مناطق حاشیه‌ای و فقیرنشین اهواز را به‌دنبال داشته باشد.

این جریان تازه برخاسته، پس از پیروزی انقلاب اسلامی و غائله خلق عرب اول انقلاب، تجزیه‌طلبان قوم‌گرا که همیشه نیز در اقلیت بوده‌اند، وارد فاز نظامی و جاسوسی به نفع رژیم بعثی عراق شده و به آنجا عزیمت نمودند. با سقوط صدام و نامناسب بودن حضور آنان در کشور عراق به دنبال حامی و هدایت‌گر روانه سایر کشورهای منطقه از جمله کشور سوریه با توجه به حاکم بودن رژیم بعث در آنجا، امارات متحده عربی، کویت و... شده برخی نیز با عزیمت به کشورهای اروپائی از جمله انگلیس، دانمارک، اتریش، سوئد، هلند، آلمان و... قصد داشتند به هر طریق ممکن پناهندگی سیاسی خود را اخذ نمایند که اکثر آنان نیز موفق به انجام این مهم شدند و هم‌اکنون به‌عنوان پناهندگان کشورهای اروپائی به راحتی و بدون هیچ مانعی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی فعالیت‌های تروریستی برنامه‌ریزی شده و هدفمند خود را انجام می‌دهند و آزادانه و فارغ از فشارهای مرسوم و معمول اقدام به راه‌اندازی تظاهرات متعدد، شبکه‌های ماهواره‌ای، سایت‌های اینترنتی و حضور در سازمان‌های بین‌المللی و... می‌نمایند.

با توجه به حضور امریکائی‌ها و انگلیسی‌های استعمارگر در منطقه و مزدور بودن قوم‌گرایان تجزیه‌طلب، سران جریان همیشه وابسته دست به دامن این دو شده، البته اخباری دال بر ارتباط‌گیری برخی از تشکل‌ها با رژیم غاصب صهیونیستی نیز وجود دارد و،توانستند پس از جلب توجه، مورد حمایت آنان و کشورهای متحدشان در منطقه و اروپا قرار گیرند. همان‌گونه که اشاره شد نقش کشورهای متخاصم با نظام جمهوری اسلامی در صدور روادید، صدور پناهندگی‌های سیاسی، اجتماعی و... برای عناصر تروریست با هدف جریان‌سازی در مقابل جمهوری اسلامی را می‌توان به‌عنوان کاتالیزوری پیش برنده در داخل به‌حساب آورد.

این مهم هنگامی اهمیت پیدا می‌نماید که تجزیه و استقلال خوزستان هدف شماره یک اکثر قریب‌به‌اتفاق تشکل‌های تروریستی خارج از کشور است و بالطبع همین عامل باعث همگنی و همپوشانی با کشورهای متخاصم شده است.

در ادامه به بررسی فعالیت تشکل‌های مطرح و شاخص جریان تجزیه‌طلبی در خارج از کشور و نقش محوری برخی از کشورها در ساماندهی جریان تجزیه‌طلبی در سطح مناطق عرب‌نشین استان پرداخته خواهد شد.

 

کشورهای آسیائی و آفریقائی

سوریه

از مهم‌ترین کشورهای محل اقامت عناصر تجزیه‌طلب عرب می‌باشد که از دیرباز مأمن جریان تجزیه‌طلبی بوده است و علی‌رغم روابط حسنه و همکاری‌های دیپلماتیک با جمهوری اسلامی ایران در سطح کلان، متأسفانه این کشور بهترین مأمن عناصر تروریست تجزیه‌طلب به‌حساب می‌آید.

عناصر جریانات قومی در داخل کشور بعد از انجام اقدامات تروریستی به‌صورت غیرقانونی و بعضاً از طریق کشور عراق خود را به کشور سوریه رسانده و با پیگیری‌های صورت گرفته از طریق سازمان ملل (UN) پناهندگی سیاسی و... از کشورهای ثالث دریافت می‌نمایند. به گونه‌ای که منشأ بسیاری از تشکل‌های خارج از کشور، از کشور سوریه بوده است و بیش از 90درصد عناصر و سرکردگان تشکل تروریستی خارج از کشور از طریق سوریه پناهندگی اخذ نموده‌اند.

از زمان ورود به فاز جدید مبارزه تجزیه‌طلبان قوم‌گرا در فروردین 1384 تاکنون تعداد زیادی از تجزیه‌طلبان از جمله تشکیلات حرکه‌النضال العربی لتحریر الاهواز  در کشور سوریه اقامت گزیده‌اند که همگی آن‌ها توانسته‌اند خاک کشور سوریه را ترک نموده یا هنوز در انتظار اخذ پناهندگی از کشورهای دیگر می‌باشند. درحال‌حاضر علی‌رغم استرداد شش نفر از تروریست‌ها توسط سوریه، افراد دیگری در این کشور اقامت دارند.

ترکیه

ترکیه به‌دلیل هم‌مرز بودن با خاک کشورمان از دیرباز محل تردد عناصر تجزیه‌طلب بوده است. متواری شدن به سوریه از طریق خاک ترکیه یکی از مهم‌ترین انگیزه‌های تجزیه‌طلبان برای گذر از این کشور و اخذ پناهندگی سیاسی می‌باشد. تجزیه‌طلبان درحال‌حاضر بعد از سوریه، ترکیه را بهترین گذرگاه اخذ پناهندگی می‌دانند که هنوز هم محل امنی برای ملاقات تشکل‌های تروریستی تجزیه‌طلب خارج از کشور با عناصر داخل کشور به‌حساب می‌آید.

عناصر جبهه دموکراتیک در دهه 1370 توانسته‌اند از طریق ترکیه به کشور سوریه رفته و از آنجا موفق به اخذ پناهندگی سیاسی و اجتماعی در کشورهای اروپائی شوند.

اردن

اخیراً اطلاعات متعددی از راه‌اندازی اردوگاهی به نام الرویشه (الرویشد) اردن جهت اقامت عناصر تجزیه‌طلب در سه سطح، مرحله اول عناصر جبهه العربیه در عراق، مرحله دوم عناصر بازگشتی به ایران و مرحله سوم عرب‌های خوزستانی، حکایت دارد. احتمال پشتیبانی سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس از این اردوگاه متصور است. تاکنون بیش از 17 خانوار از عناصر خوزستانی متردد به این اردوگاه شناسائی گردیده‌اند. این تعداد خانوار درحال‌حاضر منتظر اخذ پناهندگی از کشورهای دیگر می‌باشند.

تونس

عباس عساکره یکی از عناصر شاخص تجزیه‌طلب توانسته است از دانشگاه تونس در رشته علوم‌سیاسی فارغ‌التحصیل گردد. وی رساله خود را در دانشگاه مذکور با عنوان القضیه الاهوازیه در سال 2004 انتخاب نموده است. یاد شده بعد از فراغت‌ از تحصیل ضمن مصاحبه با برخی از شبکه‌های ماهواره‌ای از جمله a.n.b لبنان و... در خصوص مسائل استان مصاحبه و علیه جمهوری اسلامی شانتاژ تبلیغی نموده است. احمد عساکره از دیگر افراد قوم‌گرای تجزیه‌طلب ساکن در تونس است.

امارات متحده عربی

کشور مذکور از دیرباز محل اقامت و تردد عناصر جمهوری اسلامی و محل تشکیل جلسات و ملاقات‌های عناصر قومی خارج از کشور با عناصر داخلی بوده است.

منصور سیلاوی معروف به منصور الاهوازی، مسئول حزب تضامن الدیمقراطی الاهوازی، که در اثر سکته مغزی در اواخر سال 1386 در انگلستان فوت نموده و محمود مزرعه، دبیرکل جبهه دمکراتیک ملت اهواز، برخی از ملاقات‌های خود با عناصر قومی را در کشور امارات برگزار می‌نمایند. سرکردگان تشکل تروریستی حرکه النضال العربی لتحریر الاهواز، معتقد به مبارزه مسلحانه، اعتصاب و تظاهرات برای دستیابی به هدف خود، حبیب نبگان و احمد نیسی از طریق کشور یاد شده توانسته‌اند از اروپا پناهندگی سیاسی اخذ نمایند.

درحال‌حاضر نیز تعدادی از عناصر قومی در کشور امارات متحده سکونت دارند و تحت حمایت سرویس اطلاعاتی این کشور اهداف خود را دنبال می‌نمایند.

کویت

این کشور محل تأسیس برخی از تشکل‌های تجزیه‌طلب از جمله المجلس الوطنی و... بوده است، به‌گونه‌ای که کشور یاد شده از قدیم‌الایام محل تردد جدایی‌طلبان محسوب می‌شده است. قرارهای ملاقات برخی از سرکردگان این جریانات از جمله اعضای تشکیلات جبهه العربیه لتحریر الاهواز و منصور الاهوازی از حزب تضامن الدیمقراطی و محمود مزرعه دبیرکل جبهه دموکراتیک خلق عرب اهواز و سیدطاهر آل‌نعمه از حرکه التحریر الوطنی و برخی از امور مربوط به تجزیه‌طلبی در این کشور برگزار می‌گردد؛ هم‌اکنون نیز تردد برخی از افراد شاخص تشکل‌های تجزیه‌طلب خلق عرب در این کشور ادامه دارد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی با هدایت مخابرات عراق برخی از فعالیت تجزیه‌طلبان خوزستانی در کویت دنبال گردید. عامر موسی‌زاده معروف به عامر عسکر دارای تابعیت کویتی ، عبدالله عساکره، عبدالباری شعیبی معروف به ابوبشار  و ابوهذال کعبی  از کویت عازم عراق شده و با بعثی‌ها ارتباط برقرار می‌نمایند.

محصول تردد تجزیه‌طلبان مقیم کویت به عراق مدتی بعد در کویت الجبهه الشعبیه لتحریر الاحواز نامیده شد  که بعدها به علت اختلاف پیش آمده بین عامر عسکر و عراقی‌ها، عامر عسگر زندانی شد. پس از آزادی از زندان عراق و بازگشت به کویت، با هدایت سرویس اطلاعاتی کویت تشکل دیگری به نام المجلس الوطنی لتحریر الاحواز را راه‌اندازی نمود. این تشکل تبدیل به کانون فعالیت برخی از اعضای الجبهه الشعبیه شده بود که ادامه دادن فعالیت‌های خود را در آن مناسب‌تر یافتند. افرادی چون ابوهذال، عبدالله عساکره، عبدالباری دهر، سیدحسین ابراهیمی و موسی خنافره از جبهه الشعبیه جدا و به این تشکل پیوستند . افرادی که در الجبهه الشعبیه فعالیت تجزیه‌طلبانه خود را ادامه دادند عبارت بودند از: محمدتقی خرمی، حبیب دیوان، یازع زرگانی، سیدحسین طالقانی و عبدالله سالمی که بعدها ابوهذال و عبدالباری دهر با عامر عسکر درگیر شده و به آن‌ها پیوستند.

امن‌الدوله یا سرویس اطلاعاتی کویت، با حمایت از عناصر المجلس الوطنی و برطرف نمودن مشکلات معیشتی آنان در کویت، ضمن گسترده‌تر نمودن ارتباط خود با آنان توانست عرب‌های خوزستانی بیشتری را جذب این تشکل نماید.

کویتی‌ها پس از جنگ خلیج‌فارس به استثنای عناصر مرتبط با امن‌الدوله به‌طور گسترده اقدام به دستگیری، بازجوئی و در نهایت طرد عناصر تجزیه‌طلب وابسته به بعثی‌ها از کشور خود نمودند و فعالیت‌های تجزیه‌طلبی که با حمایت بعثی‌ها در این کشور صورت می‌پذیرفت پس از کوتاه شدن دستشان از کویت و طرد اکثر عناصر وابسته به عراق این‌گونه فعالیت‌ها در کویت به نوعی متوقف گردید که پس از مدتی به‌صورت محدود شروع و تجزیه‌طلبان این‌بار تحت نظر امن‌الدوله و مستقل از بعثی‌ها به مسیر خود ادامه دادند. به‌گونه‌ای که هم‌اکنون کویت تنها کشور عربی حوزه خلیج‌فارس است که در کشور خود به آنان اجازه فعالیت داده است.

یوسف آل‌خمیس شاغل در وزارت اوقاف، محمد سلیمانیان نماینده بانک خلیج در اداره گذرنامه، سیدکریم قارونی  شاغل در شرکت نفت، هادی سباتی، عبدالکریم سباتی به‌عنوان وکیل در وزارت مواصلات، ارتباطات، شاغل بوده و نزد ایرانیان مقیم کویت به‌عنوان مرتبط امن‌الدوله چهره شناخته شده‌ای است. عبدالله عساکره، عبدالرحیم کعبی، ابراهیم نواصری معروف به ابراهیم ، عبدالستار خرمی معروف به عبدالستار دورقی، سیدحسین ابراهیمی، حبیب دیوان، حاتم خرمی، صمد الحمر و... درحال‌حاضر در کویت به فعالیت‌های تجزیه‌طلبانه خود ادامه می‌دهند.

کویتی‌ها هم‌اکنون در راستای ترویج سلفیت در خوزستان سرمایه‌گذاری‌هایی انجام و منابع فعالی در این رابطه جذب کرده‌اند.

عراق

حضور تشکل‌ها و افراد تجزیه‌طلب از دیرباز در عراق مشهود است. مهم‌ترین آن‌ها تشکل محی‌الدین آل‌ناصر، دهراب ناصری و عیسی حیاوی است که با هدایت مستقیم سرویس اطلاعاتی عراق اداره می‌شد . پس از اعدام سران این تشکل تجزیه‌طلب عناصر باقیمانده از این جریان در عراق و کویت فعالیت خود را به‌صورت محدود تا اواسط دهه 1350 شمسی ادامه دادند که در نهایت مخابرات عراق پس از پیروزی انقلاب اسلامی سازماندهی مجدد این عناصر را، با بعد فعالیت تجزیه‌طلبی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی، دوباره در دستور کار خود قرار می‌دهد.

چگونگی فعالیت تشکل الجبهه الشعبیه، اقدامات تبلیغاتی، جذب نیرو، توجیه سیاسی و اعتقادی افراد و... محورهای مورد نظر افسران عراقی هادی تجزیه‌طلبان در کویت بوده است.

نکته قابل تأمل اینکه، بیش از 50 مورد اقدام تروریستی جبهه العربیه لتحریر الاهواز به دستور مخابرات عراق در دهه 1360 و 1370 شمسی صورت گرفته است. در هشت سال جنگ تحمیلی، خلق عرب با تشکیل تیپ خوزستانی‌ها در عراق به‌عنوان ستون پنجم رژیم بعث به خدمت دیکتاتور این کشور درآمده بود که بسیاری از جریانات از جمله اشغال سفارت ایران در لندن در سال 1359، غائله خرمشهر در9خرداد1358 و... از دیگر اقدامات دولت عراق بوده است. عناصر تجزیه‌طلب درحال‌حاضر نیز کشور عراق را همانند کشور سوریه به‌عنوان یک مأمن امن برای خود در نظر دارند و بعد از انجام اقدامات تروریستی به کشور عراق متواری یا در آنجا اقامت یا از طریق کشور مذکور به سوریه متواری می‌شوند.

درحال‌حاضر پس مانده‌های تشکیلات جبهه العربیه لتحریر الاهواز در عراق سکونت دارند و زمزمه‌هایی مبنی بر فعالیت و ساماندهی مجدد تشکیلات مذکور در کشور عراق با هدایت عناصر متواری به اروپا به گوش می‌رسد. شانتاژ تبلیغاتی علیه جمهوری اسلامی ایران از طریق ارتباط‌گیری تشکل‌های خلق عرب خارج از کشور با شبکه ماهواره‌ای الرافدین، بابلیه و سایت اینترنتی البصره توسط برخی از عناصر خلق عرب وابسته به این تشکل در دستور کار قرار دارد. که در بحران اخیر خوزستان نقش این ارتباط تا حدودی مورد توجه آنان قرار گرفته است.

مصر

کشور مصر در زمان جمال عبدالناصر پرچمدار اصلی جریان ناسیونالیسم عربی، پان‌عربیسم، محسوب می‌شد و اندیشه وحدت و اتحاد عرب‌ها ایده‌ای رایج در اکثر کشورهای عربی منطقه بوده و در استان خوزستان نیز این ایده توانسته بود هوادارانی پیدا کند. در زمان حسنی‌مبارک و از سال 1382 به بعد دیدار با برخی از نمایندگان پارلمان مصر، مصاحبه با برخی از روزنامه‌نگاران مصری در خصوص مسأله خوزستان و عرب‌های ایران، دیدار با برخی از مسئولین اتحادیه عرب و... در دستور کار سرکردگان تشکل‌های تروریستی حرکه التحریر الوطنی الاهواز به سرکردگی سیدطاهر آل‌نعمه، جبهه دموکراتیک به سرکردگی صلاح و محمود مزرعه، حزب النهضه العربی به سرکردگی سیدصباح موسوی و... قرار گرفته است. که در تمامی ملاقات‌ها و دیدارها همگی تجزیه‌طلبان قوم‌گرای عرب خوزستان خواستار حمایت علنی و جدی سیاستمداران مصری و عرب‌های سایر کشورهای منطقه از مسأله عرب‌های خوزستان و اهواز شده‌اند. از جمله اینکه در ملاقاتی با عمرو موسی، دبیرکل اتحادیه عرب، خواستار عضویت در این سازمان شده‌اند که به علت مستقل نبودن، نداشتن کشور مستقل، عضویت آنان پذیرفته نشد. اخیراً نیز تعدادی از عناصر تجزیه‌طلب به سرپرستی عادل سویدی، مقیم کشور هلند، ضمن سفر به کشور مصر قصد دیدار با برخی از سران اتحادیه عرب را داشته‌اند که توفیقی در این زمینه حاصل نشده است لیکن ارتباط مستمر خود را با برخی از روزنامه‌های این کشور از جمله روزنامه الشعب و المسائیه ادامه داده و اخیراً نیز موفق شده‌اند با تعدادی از این روزنامه‌ها مصاحبه‌هائی در خصوص وضعیت اخیر خود، تلاش عناصر متواری و عرب‌های خوزستان ارائه دهند.

عربستان سعودی

ترویج سَلَفیت به‌طور جدی توسط سرویس اطلاعاتی این کشور در استان خوزستان دنبال می‌شود. به همین منظور عربستان با تعدادی از عناصر اصلی مروج سلفیت در استان ارتباط برقرار نموده و سرمایه‌گذاری‌هایی نیز در این زمینه انجام داده است. فراهم نمودن امکانات و شرایط تحصیل در دانشگاه‌ها و مدارس مذهبی این کشور برای سلفیون علاوه بر جمع‌آوری اخبار و اطلاعاتی در خصوص تحرکات قومی و گروه‌های تجزیه‌طلب عرب استان از دیگر تلاش‌های این کشور در خصوص استیلا جستن بر منطقه می‌باشد.

یمن

حضور جریانات تجزیه‌طلب در این کشور تا قبل از بهار 1387 شواهد و قراینی به همراه نداشته است تا اینکه اخیراً تعدادی از این افراد از جمله حبیب نبگان سرکرده حرکه النضال العربی لتحریر الاهواز، با نام مستعار ابوایاد و احمد نیسی با نام مستعار ابوناهض اهوازی، به اتفاق برخی از افراد قوم‌گرای کشورهای الجزایر، بحرین، یمن، عراق، مغرب، سوریه و... ضمن حضور در این کشور در نوزدهمین اجلاس کنفرانس قومی عربی در یمن شرکت فعال داشته‌اند. بنا به گفته سایت‌های اینترنتی تجزیه‌طلب، دولت یمن در دعوت عناصر خلق عرب به کنفرانس مذکور نقش اساسی ایفا نموده است.

در حاشیه این کنفرانس حبیب نبگان با حضور در دانشگاه صنعا به ایراد سخنرانی در خصوص قضیه اهواز نموده است. این اقدام دولت یمن می‌تواند به‌منظور کاهش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در نزد مردم این کشور به‌عنوان دولت برجسته و مطرح اسلامی، صورت گرفته باشد. البته این امر علاوه بر حمایت دولتمردان یمنی از فعالان تجزیه‌طلب اهوازی می‌باشد. دعوت تجزیه‌طلبان به‌عنوان نمایندگان اهوازی پس از سقوط صدام برای اولین‌بار صورت گرفته است. در تاریخ 10مه2008 این تجزیه‌طلبان طی جلسات متعددی که با شرکت‌کنندگان در این کنفرانس قومی داشته‌اند، موفق شدند قضیه اهواز را مطرح نمایند و سعی در جلب نظر برخی از شخصیت‌های ذی‌نفوذ کشورهای عربی نموده‌اند که در نهایت به این منظور کمیته‌ای در یمن تشکیل گردید.

بنا به ادعای سایت‌های اینترنتی وابسته به تجزیه‌طلبان روزنامه‌ها و رسانه‌های یمنی اخیراً مقالات و گزارش‌هایی در خصوص مسائل خوزستان و حمایت از گروه‌های تجزیه‌طلب منتشر کرده‌اند و در حاشیه این اجلاس، عناصر قومی با همکاری عناصر دولتی یمن، کنفرانسی خبری در خصوص مسائل به‌اصطلاح «الاحواز» برگزار کردند.

 

کشورهای اروپائی و امریکائی

سوئد

کشور سوئد محل تجمع برخی از تشکل‌های تجزیه‌طلب و چهره‌های سیاسی فعال این جریان از جمله عادل اسدی‌نیا، سفیر سابق ایران در پرتقال، حبیب فرج‌الله چعب عضو تشکل تروریستی حرکه النضال و علی بوعذار از عوامل بمب‌گذاری‌های صوتی در استان و پیروز فرحانی، نصر دراجی، می‌باشد.

دانمارک

از سال 1384 تاکنون کشور دانمارک یکی از پناهگاه‌ها و مأمن امن تشکل‌های تجزیه‌طلب بوده است. این کشور مهم‌ترین محل تردد تشکیلات تروریستی حرکه النضال العربی لتحریر الاهواز، عامل بمب‌گذاری‌های سال 1384 استان خوزستان، می‌باشد که مدیریت یک سایت اینترنتی خلق عربی را در این کشور بر عهده دارد. حبیب نبگان سرکرده تشکیلات تروریستی حرکه النضال العربی لتحریر الاهواز، یعقوب نیسی از اعضای این تشکل و کاظم مجدم از عناصر فکری جریان تجزیه‌طلب و... از شاخص‌ترین افرادی هستند که توانسته‌اند از کشور یاد شده پناهندگی سیاسی اخذ نمایند.

سایت اینترنتی و شبکه ماهواره‌ای احوازنا و وبلاگ کاظم مجدم از این کشور تغذیه شده و با استفاده از فضای مجازی این کشور برنامه‌های خود را بدون مانع پیش می‌برند.

گروه دوستی عرب‌های ایران و دانمارک که پس از تأسیس گروه دوستی اهوازی‌ها و انگلیس راه‌اندازی گردید، هم‌اکنون وارد پروسه تشدید فعالیت خود شده است که به منزله مهر تأیید بر فعالیت رسمی این عناصر از سوی دولتمردان دانمارک می‌باشد. تشکل‌های مستقر در این کشور به مناسبت‌های مختلف اقدام به صدور بیانیه، اطلاعیه و... می‌نمایند.

هلند

کشور مذکور عرصه فعالیت تشکیلات المنظمه العربیه لتحریر الاهواز، میعاد، به سرکردگی فالح نیکو سرشت می‌باشد که علی‌رغم استرداد یاد شده در سال 1385 از کشور سوریه، فرزندش، عدنان نیکو سرشت، با هدایت کشور مذکور اقدام به تشدید فعالیت‌ها و شانتاژهای تبلیغاتی علیه ایران نموده است.

احمد نیسی نفر دوم تشکیلات تروریستی حرکه النضال، عادل سویدی از اعضای عملیاتی این تشکیلات و مدیر سایت العربستان، به اتفاق هانی نیسی و قاسم مراخه و... در کشور هلند اقامت دارند.

علاوه بر این، محمد یباری مسئول سایت اینترنتی کارون و قاسم مراغه نیز ساکن هلند می‌باشند که هدایت برخی از اقدامات خرابکارانه در کشور را عهده‌دار هستند.

محمد شریف نواصری مسئول تشکیلات تروریستی التیار الوطنی مستقر در این کشور در سال 1385 سکته مغزی و فوت می‌نماید.

بلژیک

در این کشور تجمع و تظاهرات عناصر تجزیه‌طلب در مقابل ساختمان اتحادیه اروپا در بروکسل به امری معمول تبدیل شده است. به‌طوری که تجزیه‌طلبان مقیم اروپا پس از فروردین 1384 تاکنون چندین تجمع در مقابل پارلمان اروپا را علیه جمهوری اسلامی شکل داده‌اند.

عارف چعبی، عبدالزهرا مهاوی، محسن مزرعه، محمدعلی مزرعه از جمله افراد قومی در کشور مذکور می‌باشد.

انگلیس

یک‌چهارم تشکل‌ها و کانون‌های فعال تجزیه‌طلب در خاک این کشور مستقرند و فعالیت‌های خود را پیش از سایر تشکل‌های مقیم اروپا، منسجم نموده که می‌توان این کانون‌ها را سرکردگان بسترسازی، جریان‌سازی، هدایت و کنترل بسیاری از ناآرامی‌ها و اغتشاشات فروردین 1384 و سال‌های پس از آن در استان خوزستان دانست. چهار تشکل افراطی حزب تضامن الدیمقراطی الاهواز به سرکردگی منصور سیلاوی، جبهه دمکراتیک ملی عرب به سرکردگی محمود مزرعه، حضور اعضاء فعال جبهه دمکراتیک ملت اهواز به سرکردگی صلاح مزرعه، انجمن دوستی عرب‌های ایران و انگلیس به سرکردگی دانیل برت و کانون فرهنگی ملت عرب اهواز به سرکردگی جبار نجابت  در این کشور مستقرند. تحت‌الحمایه بودن تروریست‌های قوم‌گرای تجزیه‌طلب توسط دولت انگلیس، آشکار شده و این کشور با آزادی عملی که به آنان اعطا نموده ضمن در اختیار قرار دادن امکانات لازم و تأمین حمایت‌های مورد نیاز با صدور مجوز رسمی تجمع و تحصن آنان در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در این کشور و در اختیار قرار دادن بخش‌های تبلیغاتی جداگانه‌ای برای فعالیت این عناصر در شبکه ماهواره‌ای المستقله، که نبیل جنابی عراقی‌الاصل اداره آن را بر عهده دارد. این شبکه نقش زیادی در جریانات تجزیه‌طلبی استان دارد، حمایت خود را از این تروریست‌ها آشکار و از برملا شدن نقش خود و ملعبه‌های آنان در جریان بمب‌گذاری‌های برخی مناطق استان خوزستان هیچ ابائی نداشته و ندارند.

به‌منظور ذکر نمونه‌های دیگر حمایت‌های انگلیس از جریان تجزیه‌طلبی در استان خوزستان، علاوه بر کمک به راه‌اندازی سایت‌های اینترنتی و شبکه‌های ماهواره‌ای و تشکل‌های سیاسی از جمله گروه دوستی بریتانیا و اهواز، می‌توان به موارد ذیل نیز اشاره نمود:

• پنج تجمع بزرگ عرب‌های اهوازی با دعوت جبهه دموکراتیک خلق عرب اهواز از سال 1384 تاکنون در لندن؛

• صدور مجوز برگزاری مجالس، همایش‌ها و... به عناصر تجزیه‌طلب فعال در کانون به‌اصطلاح فرهنگی ملت عرب اهواز توسط شهرداری منطقه الفنت و کاسل لندن؛ 

• اعطای تسهیلات و امکانات متعدد مالی و غیرمالی به عناصر فعال در کانون فرهنگی ملت عرب اهواز توسط شهرداری منطقه الفنت و کاسل لندن؛

• ملاقات وزیرخارجه وقت انگلیس، جک استراو، با منصور الاهوازی در لندن قبل از آغاز اغتشاشات سال 1384.

آلمان

برخی از تجزیه‌طلبان مقیم اروپا از راه‌اندازی انجمن دوستی عرب‌های ایران و آلمان خبر داده‌اند. در سال‌های گذشته برخی از جلسات قومی در این کشور برگزار گردیده بود که برخی از عناصر خلق عرب در آن شرکت و در راستای اهداف تجزیه‌طلبانه اقدام به سخنرانی نمودند.

عبدالله حویس، حیدر هندالی، عبدالزهرا هندالی و... از جمله افراد مقیم آلمان می‌باشند که در این کشور در راستای اهداف تجزیه‌طلبان اقدام به تشکیل جلسه و برگزاری سخنرانی می‌نمایند.

اتریش

اتریش یکی دیگر از سکونت‌گاه‌های عناصر تجزیه‌طلب در اروپا می‌باشد. تخریب چهره ایران از طریق فعالیت‌های اینترنتی یکی از عرصه‌های اصلی جولان تجزیه‌طلبان مقیم اتریش می‌باشد.

آمریکا

کریم عبدیان، سردمدار به‌اصطلاح سازمان حقوق‌بشر اهواز، نماینده عرب‌های خوزستان در پارلمان‌های اروپائی و مجامع حقوق‌بشری و سازمان اقوام بدون ملل وابسته به سازمان ملل متحد (UNPO) به‌عنوان تبعه امریکا شناخته شده و در دانشگاه‌های این کشور نیز تدریس می‌نماید.

شرکت در اکثر اجلاس‌ها و نشست‌های سازمان اقوام بدون ملل و اقوام به‌اصطلاح تحت ستم ایرانی، سخنرانی و شانتاژ تبلیغاتی علیه ایران در دستور کار وی قرار دارد. ارتباط وی با سازمان‌های اطلاعاتی برخی از کشورها از جمله آمریکا محرز شده است. عبدیان سعی دارد بین گروه‌های تجزیه‌طلب خارج از کشور همپوشانی ایجاد کند و دیدگاه آن‌ها را به هم نزدیک نماید.

سیدعبد نزاری بنیان‌گذار جریان سلفیت در استان خوزستان یکی دیگر از عناصر مقیم کاناداست.

علی طائی مقیم کشور آمریکا نیز فعالیت‌های تجزیه‌طلبانه و ضدایرانی دارد که از جمله تألیف چندین کتاب در خصوص مسائل استان خوزستان و قومیت عرب می‌باشد. بسیاری از عناصر تشکل‌های تجزیه‌طلب خارج از کشور ضمن حمایت از حمله آمریکا به ایران، این مسأله را مهم‌ترین فرصت برای تجزیه استان می‌دانند.

کانادا

کشور مذکور محل تجمع سه تشکل تروریستی به نام‌های حرکه التحریر الوطنی الاهواز به سرکردگی سیدطاهر آل‌نعمه، حزب النهضه العربی به سرکردگی سیدصباح موسوی و جبهه دموکراتیک ملی اهواز به سرکردگی صلاح و محمود مزرعه می‌باشد.

کانادا از سال 1384 با تشدید فعالیت‌های این سه تشکل که عامل بسیاری از ناامنی‌ها و اقدامات خرابکارانه در سطح استان بودند حمایت خود را از آنان افزایش داده که در این راستا برخی از اعضای تشکل‌های مذکور موفق شدند با رادیو کانادا مصاحبه و با برخی از مسئولین کانادائی ملاقات نمایند.

 

نتیجه‌گیری

با نگاهی اجمالی به تاریخ استان خوزستان مشخص خواهد شد که همواره موقعیت ژئوپلتیکی و ژئواستراتژیکی، خاک حاصلخیز و... آن مورد طمع استعمارگران و همسایگان بوده است و سرویس‌های اطلاعاتی این کشورها در راستای پیشبرد اهداف استعماری خود ایجاد انشقاق قومیتی، اختلافات مذهبی و تشدید ناامنی را با هدف و غایت تجزیه و استقلال خوزستان در دستور کار قرار داده و ضمن حمایت مالی و معنوی از عناصر متواری و تشکل‌های تجزیه‌طلب مقیم در کشورهای خود، همواره یک جهت اصلی بحران‌های قومی و مذهبی این استان متوجه آنان بوده که حاکی از بهره‌برداری آنان از پتانسیل بالقوه و بالفعل عناصر متواری و تشکل‌های مقیم و جریان‌سازی توسط وابستگان آنان در داخل دارد.

کشمکش قومی ناظر بر وضعیتی است که با طرح تقاضاهای قومی و هویتی توسط گروه قومی در یک کشور و عکس‌العمل منفی دولت در قبال آن خواسته‌ها حادث می‌شود. کشمکش قومی گاهی در نتیجه بهم‌خوردن توازن و تعادل ارتباطات درون قوم است که منجر به ستیزه درون قومی می‌شود و گاهی نیز در نتیجه بهم‌خوردن توازن و تعادل ارتباطات با بیرون از قوم، به ستیزه برون قومی منجر می‌شود. در هر دو صورت این درگیری‌ها می‌توانند ناشی از عوامل ذهنی و عینی متعددی باشند. عوامی عینی مانند تعارض بر سر منابع یا بر سر ارزش‌ها، محرومیت و نابرابری، تبعیض قومی و از جمله علل ذهنی می‌توان به احساس محرومیت نسبی، درک آگاهی از تبعیضات قومی، وجود عقاید تعصب‌آمیز قومی و اعتقاد به برتری قومی نژادی اشاره کرد. معمولاً در این‌گونه مواقع موضوع مناقشه قومی هرچه که باشد با آغاز کشمکش با موضوعات جدیدی که به صورت ایدئولوژیک‌تر تعریف شده‌اند، جایگزین می‌شود.

اقامت حدود چهارصدوپنجاه نفر از سرکردگان گروه‌های نظامی و عناصر عملیاتی متواری و فعال تجزیه‌طلب در خارج از کشور به‌ویژه در کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا، سوئد، انگلیس، هلند، دانمارک، سوریه و... به‌علاوه فعالیت بیش از بیست‌وپنج تشکل تجزیه‌طلب آرم‌دار همراه با تمامی امکانات نرم‌افزاری و تبلیغاتی، فعالیت بیش از یکصدوهفتاد سایت و وبلاگ اینترنتی و چهار شبکه ماهواره‌ای دال بر این مدعاست.

از مهم‌ترین اهداف آنان، علی‌رغم اختلافات فراوانی که با یکدیگر در روش و منش سیاسی دارند، در بعد تبلیغاتی، القاء تفکر اشغال خوزستان، الاحواز، توسط حکومت ایران در جامعه جهانی و بین‌المللی کردن مسأله خوزستان، تجزیه و استقلال خوزستان می‌باشد. به‌گونه‌ای که مهم‌ترین این تشکل‌های مستقر در اروپا که عبارتند از جبهه دموکراتیک مردمی خلق عرب در کانادا و انگلیس به سرکردگی صلاح و محمود مزرعه، انجمن دوستی عرب‌های ایران و انگلیس به سرکردگی دانیل برت و حزب النهضه العربی به سرکردگی سیدصباح موسوی در دانمارک، حرکه النضال العربی لتحریر الاهواز به سرکردگی حبیب نبگان در دانمارک، جبهه العربیه لتحریر الاهواز به سرکردگی محمود حسین مشاوی در اروپا، حرکه التحریر الوطنی الاهواز به سرکردگی سیدطاهر آل‌نعمه در کانادا، المنظمه العربیه لتحریر الاهواز به سرکردگی فلاح نیکوسرشت در هلند، حزب تضامن الدیمقراطی به سرکردگی منصور سیلاوی در انگلیس که به‌عنوان گروه‌های مرجع قوم‌گرایان داخل کشور در کانون توجهات قرار دارند، تشکل‌های تجزیه‌طلب خارج از کشور با علم به این پتانسیل اقدام به خط‌دهی عناصر قومی و تجزیه‌طلب داخل کشور جهت راه‌اندازی گروه‌های تروریستی نموده است. بهره‌برداری از پتانسیل تشکل‌های جدایی‌طلبان توسط سرویس‌های اطلاعاتی دشمنان ایران، فعالیت گسترده و استفاده از توان سازمان‌های بین‌المللی و حقوق بشری جهت فشار آوردن به جمهوری اسلامی توسط عناصر تجزیه طلب، راه‌اندازی تجمع و تحصن، خاصه در مقابل پارلمان اروپا با هدف شانتاژ تبلیغاتی و بین‌المللی نمودن قضایای استان خوزستان و ترویج تفکر اشغال اهواز در سال 1925 توسط دولت ایران و... در دستورکار قرار دادن برنامه‌ریزی منسجم و ویژه و انجام اقدامات حقوقی جهت استرداد عناصر شاخص تروریستی، فعال نمودن دستگاه دیپلماسی در کشورهای مورد هدف را می‌طلبد.

در داخل کشور نیز دستگاه‌های متولی نسبت به احقاق حقوق شهروندان عرب خوزستانی علاوه بر رسیدگی به عمران و آبادانی مناطق حاشیه‌ای عرب‌نشین با هدف جلوگیری از سربازگیری و عدم دادن بهانه فقر و محرومیت به تشکل‌های خارج از کشور نیز باید به‌عنوان اصلی خدشه‌ناپذیر در دستور کار باشد.

http://rah-nama.ir/fa/content/532/%D8%AA%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%B7%D9%84%D8%A8%DB%8C